Homilie op de tweeëntwintigste zondag
door het jaar A (reeks 1998-1999)

ANDERE PREKEN VAN DE WEEK

Voor de tekst van de Evangelie-lezing van deze dag en een meditatie
klik hier en zoek de juiste week


Preek op de tweeëntwintigste zondag door het Jaar A, serie 1998-1999, A99ZDJ22.html.
In de parochiekerk van de heilige Bartholomeus te Poeldijk, door pastoor Michel Hagen,
op zaterdag/zondag 28/29 aug 1999. A.M.D.G.
Zaterdagavond: Jongerenviering met jongerenkoor, thema: Kan ik wat voor je doen?
Zondagmorgen: Herenkoor, thema: Terechtgewezen.

EL: Jer. 20, 7-9
EV: Mt. 16, 21-27

HOMILIE
 

Twee mannen drinken een pilsje in het buurtcafé. Zegt de jongste: Ik ben wat van plan, maar het zal heel wat opschudding veroorzaken. Ik ga mijn bedrijf verkopen. Ik geef de opbrengst weg en vertrek naar India om daar, bij de broeders van Moeder Teresa, in de sloppenwijken van Calcutta te gaan werken. Maar ik weet nu al dat vrienden mij voor gek zullen verklaren en dat mijn familie het me niet in dank zal afnemen, mede omdat ik hen niet in de opbrengst laat delen, want het gaat om meer dan een half miljoen, maar in vergelijking met die mensen daar, is mijn familie en zijn mijn vrienden zelf schatrijk.

De oudste is geraakt door de mededeling van zijn jongere vriend, maar zit er met gemengde gevoelens naar te luisteren. Is dat wel verstandig? zegt hij tenslotte. Je verbrandt alle schepen achter je. Ik dacht dat jij wilde trouwen, je hebt over vriendinnen toch niet te klagen!? Kun je niet veel beter jaarlijks een flinke winstuitkering overmaken aan die mensen daar? Dan kun je in lengte van jaren blijven helpen. Dat geld dat je nu overmaakt is zo op, ook al is het een half miljoen. Je weet toch hoe dat gaat, de helft blijft aan de strijkstok hangen en de andere helft komt meestal niet bij hen die het echt nodig hebben; je stort het in een bodemloze put. Bovendien kun je dan wat langer nadenken over zon beslissing. Ik geloof niet dat dit een verstandig besluit is.

Jammer, zucht de jongste, ik had gehoopt dat jij het zou begrijpen, dat jij me niet op andere gedachten zou willen brengen. Eigenlijk reageer je niet anders dan al die anderen.


Hoe reageren mensen op grote edelmoedigheid. Reageren ze net als Petrus in het Evangelie? Jezus zegt: Ik moet naar Jeruzalem gaan. Ik zal veel te lijden krijgen. Ze zullen me doden. Maar de derde dag zal Ik verrijzen. Petrus reageert als de verstandige oudere vriend en zegt: Dat verhoede God. Zo iets mag U nooit overkomen. Een echt menselijke reactie, hartelijk, bekommerd om zijn vriend. Maar voor Jezus precies de verkeerde reactie.

Het is het verschil tussen helpen en helpen, tussen geven en geven. Help je zo, dat je er zelf redelijk uitkomt, dat je het niet echt voelt. Of help je zo dat het in je eigen vlees snijdt. Geef je iets van wat je bezit of geef je jezelf?

Waarom zegt Jezus: Ik moet naar Jeruzalem gaan!? Waarom moet dat? Wij zouden allerlei andere manier kunnen bedenken. Waarom naar Jeruzalem? Ga gewoon ergens anders heen. Net als de profeet Jona die naar Ninive moest. Hij ging ook liever de andere kant op en vertrok naar Tarsis. Wij mensen weten altijd betere manieren die ons minder kosten, wij vinden altijd andere wegen waarmee wij vast kunnen houden wat we hebben. Zo hoeven we onszelf niet uit handen te geven. We houden vast wat we hebben en vinden dat dit toch verreweg de meest verstandige beslissing is.

Hoe fel is dan de reactie van Jezus. Nergens in het Evangelie vind je zon scherpe reactie van Jezus naar een van zijn leerlingen als op dit moment. Petrus is dit nooit meer vergeten. Jezus zegt: ga weg, satan, je bent me een aanstoot. Het lijkt wel of Jezus zich door de duivel bekoord voelt.

Eigenlijk is het een lastig onderwerp, geven, anderen helpen. In zekere zin is het natuurlijk altijd goed. Het is altijd beter iets te geven dan niets. Als je door geld te geven mensen in Turkije kan helpen is dat goed. Als je door gebruikte kleding te geven, anderen te hulp kan komen, is dat goed. Als je met een postcode loterij een leuk prijsje wint, en tevens goede doelen steunt is dat op zich een mooie zaak. Je kunt moeilijk zeggen dat Jezus daar tegen is.

En toch nodigt Jezus uit tot meer. En die uitnodiging is dood-serieus. Hij geeft zelf het voorbeeld. Zijn motto is: geef jezelf, dan alleen wordt de wereld beter. Geef niet alleen iets wat je bezit, maar geef jezelf. Vervolgens geeft Hij het voorbeeld als Hij inderdaad doet wat God de Vader vraagt, als Hij naar Jeruzalem gaat waar Hij wordt gevangen genomen en gedood.

Petrus is deze les nooit vergeten. Toen Jezus gevangen genomen werd, twijfelde hij nog steeds. Zon radicale weg, dat is toch vragen om moeilijkheden, dat is toch onbegonnen werk. Zo werkt het toch niet, zo zit de wereld toch niet in elkaar!? Petrus twijfelde zo, dat hij uiteindelijk zijn meest dierbare vriend voor wie hij zijn leven had willen geven verloochende. Nee, ik ken Hem niet, zei hij. En inderdaad, hij kende Hem niet. Hij had niet begrepen dat je de wereld niet kunt redden met compromissen. Je kunt de wereld niet redden door met de wereld mee te doen. Je kunt de wereld alleen redden door met God mee te doen.

Een lastig onderwerp, want we zijn niet allemaal geroepen om alles te verkopen en ergens anders in de wereld mensen te gaan helpen. Of wel misschien? Wat dan wel? Is het misschien zo dat je gewoon moet geven zonder na te denken? Zeker niet. Volg de wijsheid, denk na, gebruik je verstand, want er zijn veel kapers op de kust. Maar begrijp dat je niet hoeft na te denken over de grenzen van de liefde, want God stelt geen grenzen aan zijn liefde.

Dit ene geldt voor ons allemaal, gehuwd of ongehuwd, priester, religieus of leek; daarvoor zijn we gedoopt en gevormd. Dat ene is: Geef jezelf. Durf jezelf te vergeten, houd je leven niet in eigen hand, neem niet jezelf, je eigen eer en aanzien in bescherming, maar vertrouw jezelf en je leven aan God toe. Dat laat Jezus ons zien. Stel niet je carrière, je bezit, je status op de eerste plaats.

Het model dat Jezus hanteert, is heel eenvoudig. Wij zijn voor God het allerbelangrijkste wat er bestaat. Wij komen bij God altijd op de eerste plaats. Bij ons zou dat hetzelfde moeten zijn. Dat wij God altijd op de eerste plaats stellen, dat God voor jou het allerbelangrijkste is. Dan kan God door jou en mij, door ons doen wat Hij wil doen. Dan kan God de wereld veranderen, redden, een nieuwe toekomst geven.

Jezus heeft zichzelf gegeven. Door Hem heeft de God de wereld meer veranderd dan ooit eerder. Wat zou er gebeuren als alle mensen Hem zouden navolgen?! Amen.


Terug naar homepage