Preek op de derde zondag van de veertigdagentijd door het jaar A, za./zo. 18/19 maart 2017.

In Jezus herstelt zich het gesprek tussen de hemel en de aarde.
A2017QDR03A

Eucharistieviering in de parochie van De H. Augustinus, in de kerk van Sint Jozef (Wassenaar) en de H. Willibrordus (Wassenaar) om 19.00 en 09.30 uur. A.M.D.G. - I.H.S.



Welkom vooraf aan de viering

Van harte welkom, u hier in de kerk en allen die met ons meevieren via de kerkradio of het internet.

Vandaag mogen we naderen tot de bron, zoals de Samaritaanse vrouw naar de bron toe gaat. We komen tot de Eucharistie om onze diepere dorst te lessen bij de bron van Levend Water, Jezus Christus.

Vandaag zal onze pastoor Michel Hagen de celebrant zijn.

Ik mag u uitnodigen te gaan staan bij de intrede.



Lezingen

E.L: Exodus 17, 3-7
Psalm: Ps. 95 (94), 9-2, 6-7, 8-9
T.L: Romeinen 5, 1-2. 5-8
Vers. Johannes 4, 42 en 75
EV: Johannes 4, 5-42 of 5-15. 19b-26. 39a. 40-42

Homilie

Verleden week konden we horen over luisteren. Abraham moest luisteren naar Gods stem en op weg gaan. De leerlingen moesten luisteren naar Jezus. Zo klonk de stem van de Vader: “Dit is mijn Zoon, de welbeminde, luistert naar Hem”.

Vandaag gaat het vooral over spraakverwarring. U weet waar in de Bijbel de spraakverwarring begon. Dat was in Babel, waar ze die mooie toren wilden bouwen die tot in de hemel moest reiken. Maar net als bij het luisteren, begon de spraakverwarring al veel eerder.

Het verkeerde luisteren begon in de Bijbel al bij Adam en Eva. Als je meer luistert naar wat de slang je influistert, dan versta je God op de duur niet meer. Het vertrouwen wordt ondermijnd en je wordt doof voor zijn stem. Zo is het ook met de spraakverwarring. Die begon ook al voor Babel, dan gaat het over de spraakverwarring tussen God en de mensen, want wie niet kan luisteren, belandt in een spraakverwarring.

Vandaag zijn we daar getuigen van, de spraakverwarring tussen de hemel en de aarde. We zien Jezus aan de bron van Jacob gaan zitten. Maar waar begint de spraakverwarring? Jezus spreekt over levend water. In de religieuze betekenis is dat water uit de rivier of uit een verse bron. Dat is water voor de reiniging, zoals in de Mikveh. Zo beluistert de vrouw het waarschijnlijk. Bovendien is ze alleen in het water geïnteresseerd vanwege de dorst. Zonder water ga je dood. Maar God wil ons nog ander levend water geven uit een andere bron en voor een andere dorst, de heilige Geest. Dat is wat Jezus ons wil geven. Hij zegt: “... het water dat Ik hem zal geven, zal in hem een waterbron worden, opborrelend tot eeuwig leven.”

Jezus wil haar helpen om te luisteren op een ander niveau. Zo begint Hij over haar leven. Jezus zei haar: “Ga uw man roepen en kom dan hier terug.” “Ik heb geen man”, antwoordde de vrouw. “Dat zegt ge terecht : ‘ik heb geen man’; want vijf mannen hebt ge gehad, en die ge nu hebt is uw man niet. Wat dit betreft, hebt ge de waarheid gesproken.”

Dat is nogal confronterend. De vrouw is op het heetst van de dag naar de waterput gekomen, ze ontwijkt de vrouwen van het dorp, ze ontwijkt het gepraat over haar, vrouwen vinden haar een gevaar voor hun huwelijk. Dan ontmoet ze hier een vreemdeling, een Jood die met haar in gesprek gaat, die begint over haar leven en die haarscherp door heeft hoe haar leven verloopt. Nu begint zij echt te luisteren en begint ze ineens te spreken over het geloof. “ik zie dat Gij een profeet zijt. Onze vaderen aanbaden op die berg daar, en gij, Joden, zegt dat in Jeruzalem de plaats is waar men aanbidden moet.”

Jezus heeft haar uit haar cocon gehaald, maar ze zit nog gevangen in het denken van zij en wij, het tweederangsgevoel komt naar boven, dat gevoel hadden de Samaritanen omdat ze niet als echte Joden werden beschouwd. Jezus overstijgt dat verschil tussen Joden en Samaritanen: “Geloof Mij, vrouw, er komt een uur dat gij noch op die berg noch in Jeruzalem de Vader zult aanbidden. Gij aanbidt wat gij niet kent; wij aanbidden wat wij kennen, omdat het heil uit de Joden komt … ”.

Jezus overwint de spraakverwarring, Hij overwint Babel, Hij heeft oog voor deze vrouw. Hij houdt zich niet op een afstand en is geïnteresseerd in haar leven. Hij blijft in gesprek, al lijkt het dat ze langs elkaar heen praten. Zij verstaat hem niet, maar Hij verstaat haar wel. Hij zegt waar het op staat, Hij is zelfs confronterend, maar Hij nodigt ook uit om verder te kijken. Er verandert iets in deze vrouw. Wilde ze eerst de mensen ontwijken en kwam ze daarom op het heetst van de dag naar die put. Nu zoekt ze de mensen op omdat ze een ontdekking heeft gedaan die ze niet voor zichzelf kan en mag houden. We hoorden het: “Vele Samaritanen uit de stad geloofden in Hem … om het woord van de vrouw die getuigde ‘Hij heeft mij alles verteld wat ik gedaan heb’.

Jezus luistert naar de Vader, door de heilige Geest en Hij luistert naar deze vrouw. In Hem herstelt zich het gesprek tussen de hemel en de aarde. Dat is wat er gebeurt wanneer we het Evangelie lezen en tot ons laten doordringen. Ook wij hebben onze spraakverwarring in onze relatie met God en in onze relatie met elkaar. Mannen en vrouwen hebben hun spraakverwarringen en komen soms niet tot elkaar. Door het innerlijk gesprek met Jezus, in gebed, in stilte, kan God de spraakverwarring doorbreken, dan leert Hij ons weer luisteren en leert Hij ons een nieuwe taal, een taal die de ander kan verstaan.

Jezus spreekt ook over aanbidding. Hij zegt: “Gij aanbidt wat gij niet kent; wij aanbidden wat wij kennen, omdat het heil uit de Joden komt. Maar er zal een uur komen, ja het is er al, dat de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest en waarheid. De Vader toch zoekt mensen die Hem zo aanbidden. God is geest, en wie Hem aanbidden, moeten Hem in geest en waarheid aanbidden.”

In 2016, in het jaar van Barmhartigheid, zijn we begonnen met aanbidding op de vrijdagavond in de Sint Willibrordus. Dat hebben we voortgezet omdat er voldoende belangstelling is, nog steeds. Ik kan het u aanbevelen, aanbidding in al zijn eenvoud, in de Eucharistie, Christus, de Zoon, de Bron naar wie wij moeten luisteren, opdat de spraakverwarring wordt overwonnen. Amen.



Voorbede

Bidden wij tot God die naar ons luistert.

Wij bidden voor alle Christenen, bijzonder ook voor de oecumene, dat de spraakverwarring wordt overwonnen door een oprechte dialoog, dat gelovigen elkaar gaan verstaan, dat de heilige Geest in ons die bron van leven, liefde en geloof wordt die mensen samenbrengt. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze wereld, dat hekken en muren worden afgebroken in plaats van opgebouwd, dat politici vrij worden om werkelijk te kiezen voor wat goed en nodig is, dat ook in politiek en economie de spraakverwarring wordt overwonnen. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap, in deze veertigdagentijd, dat we door Jezus leren de vader te aanbidden in Geest en Waarheid, dat we de stilte opzoeken opdat zijn stem kan klinken in ons hart. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor gezinnen en alleenstaanden, voor echtparen, ouders, kinderen en kleinkinderen, dat we meer en meer de taal van de liefde leren spreken, dat we leren luisteren met nieuwe oren, dat we elkaar verstaan en tot eenheid komen. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties
 

Aanvullende gegevens