Stel dat wij die wijzen zijn? Waar zoeken wij dan de koning van ons leven?
C2019KERST07CDriek

Eucharistieviering in de parochie van De H. Augustinus, in de kerk van: De St. Jozef (Wassenaar), de H. Willibrordus (Wassenaar, Startviering centrale kerk Wassenaar) en de H. Laurentius (Voorschoten) om 19.00, 10.30 en 11.00 uur. A.M.D.G. - I.H.S.



Welkom vooraf aan de viering

Van harte welkom, u hier in de kerk en allen die met ons meevieren via de kerkradio of het internet.

Op dit hoogfeest van Driekoningen, komen we van alle kanten uit ons dorp hier samen. Net als de drie koningen mogen we elkaar vinden door het Licht te volgen. Net als zij, zoeken ook wij onze Heer en mogen wij Hem hier ontmoeten. (Wassenaar – Deze zondag mag een start zijn van ons samengaan.) Hier brengt de Eucharistie ons dichter bij Hem en bij elkaar.

Vandaag zal onze pastoor Michel Hagen de celebrant zijn.

Ik mag u uitnodigen te gaan staan bij de intrede.



Lezingen

E.L: Jesaja 60, 1-6
Psalm: Ps. 72 (71), 2, 7-8, 10-11, 12-13
T.L: Efeze (Ef. 3, 2-3a. 5-6
All. Vers. Matteüs 2, 2
EV: Matteüs 2, 1-12

Homilie


Stel dat de wijzen in onze tijd waren gearriveerd. Stel dat ze naar het Kabinet waren gegaan met de vraag: “Waar is de pasgeboren nieuwe koning?” Wat zou Mark Rutten antwoorden? Of als ze naar het Witte Huis waren gegaan. Wat zou president Trump antwoorden? Of naar Rusland, China of Afrika? Zou Mark Rutten antwoorden dat wij in Nederland trots zijn op onze moderne verworvenheden en dat Nederlanders bij de gelukkigste mensen van de wereld horen? Zou Trump antwoorden dat hijzelf de verlosser van Amerika is die Amerika weer groot zal maken? Zal Poetin zeggen dat Rusland onder zijn leiding het land van de toekomst zal zijn. Of laat China weten dat zij het communisme en het kapitalisme tot een nieuwe eenheid hebben gesmeed als een nieuwe basis voor de wereldmacht van de toekomst? Zegt Afrika dat in hun land de familiewaarden nog bestaan en het individualisme daar nog niet is doorgeschoten, dus dat je de Verlosser daar moet zoeken?

Of zouden ze net als Herodes zeggen: Heren, wij zijn uiterst benieuwd naar uw onderzoek. We zien reikhalzend uit naar de publicatie ervan. Doe uw werk en wanneer het zover is, zullen we er zeker op reageren. Zullen ze daarna net als Herodes proberen met geweld het licht te doven, het goede nieuws de kop in te drukken of wordt het tot nepnieuws gedegradeerd en onschadelijk gemaakt?

Op Eerste Kerstdag hoorden we uit het Evangelie van Johannes: “Het ware Licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld. Hij was in de wereld; de wereld was door Hem geworden, en toch erkende de wereld Hem niet. Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet”.

Stel dat wij die wijzen zijn? Waar zoeken wij dan de koning van ons leven? Bij welke machten in deze wereld gaan wij te rade? Uit onderzoek blijkt dat de gemiddelde Nederlander weinig vertrouwen heeft in de Kerk. Ook niet in Islam of Boeddhisme of Confucianisme of atheïsme of Ietsisme. Daar zullen ze het niet zoeken. Er is ook weinig vertrouwen in de politiek, niet in socialisme, niet in liberalisme, niet in communisme. Dus daar zoeken ze het ook niet. Er is nog wel vrij veel vertrouwen in de wetenschap, al begint ook dat te slijten. Veel Nederlanders hebben er vertrouwen in dat de wetenschap een antwoord zal bieden op de milieucrisis, dat de wetenschap alle gezondheidsproblemen mettertijd zal kunnen oplossen, dat de wetenschap ons leven kan veraangenamen enzovoort. Wetenschap als een nieuw soort religie.

Maar weet u wat ik dan zo bijzonder vind? Deze wijzen uit het Oosten, die wetenschappers van hun tijd, de astronomen, de filosofen, de onderzoekers van toen. Zij volgden het licht van hun wetenschap en kwamen uit uit bij een kind in een kribbe. De toekomst van ons mens-zijn, zo hebben zij ontdekt, ligt niet in de politiek, niet in ideologie, niet in de wetenschap, niet in onze prestaties. Die toekomst wordt ons aangereikt in dit Mensenkind.

Drie wijzen, drie koningen, ze komen hier vandaag bij elkaar in deze stal, dit Godshuis, drie K’s. Drie kernen, drie parochiekernen komen samen in deze kerk. Ze komen voor een Kind in de kribbe. Ze komen ter aanbidding. Hier brengen de drie parochiekernen hun gaven, hun talenten die zij als kern hebben, de vrijwilligers, de ervaring in liturgie, het werken met kinderen, ervaring met de gebouwen, hun zang, hun zorg voor de ouderen, diaconie en PCI, het zijn meer dan drie gaven, het is het goud, de wierook en de mirre, ze omvatten het materiële, de liturgie en de zorg voor de lijdende mens.

We zijn ons bewust van de mogelijkheden, maar vooral ook de problemen en de onmogelijkheden van politiek en ideologie. We zijn ons ook bewust van de verschillen in religie, van de last van de geschiedenis en de gevaren van fanatisme en eenzijdigheid. We hebben zorg om de oecumene, we weten ons verbonden met een wereldwijde geloofsgemeenschap. Daarom komen we hier samen rond dit Kind, rond Hem. Wij als kudde van De Goede Herder zoeken hier het Lam van God. Met Sint Jozef komen we hier naar de Zoon van God, het Kind van Maria. Met de heilige Willibrord komen we hier omdat Christus het Woord van leven is, de koning van ons hart.

Jesaja zei: “Sta op, Iaat het licht u beschijnen, Jeruzalem, want de Zon gaat over u op en de glorie van de Heer begint over u te schijnen”. Dat licht hebben de wijzen uit het Oosten gezien en gevolgd. Zo vonden zij Christus. Om dat Licht zijn wij hier. De wereld, zo zegt Johannes, aanvaardde het licht niet. Maar, zegt hij: “Aan allen echter die Hem wèl aanvaardden, aan hen die in zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden …”

Wij zijn hier samen, voor een nieuw begin, als kinderen van God, als broers en zussen van elkaar. In elk gezin is er wel eens iets, maar Hij geeft ons het vermogen kinderen van God te zijn, kinderen die deel krijgen aan dat wat de Vader kenmerkt, zijn geduld, zijn liefde, zijn oog voor de kleinen, zijn begrip voor menselijke zwakheden. Kinderen van God, die elkaar vasthouden en elkaar opzoeken, die het goede niet voor zichzelf houden maar met elkaar delen. Hier in deze stal waar de Heer in elke Eucharistie geboren wil worden in ons hart, hier brengen wij vandaag onze gaven, ja meer dan dat, we brengen onszelf, om straks naar onze huizen terugkeren, als andere mensen, omdat we Hem gevonden hebben, het Licht der wereld, Christus, de Heer. Amen.



Voorbede

Wij bidden tot God die ons samenbrengt in zijn huis.

Wij bidden voor onze Kerk, dat we als Gods kinderen in Gods huis samenkomen rondom de Heer, dat wij onze gaven meebrengen, dat we God en de naaste dienen in liefde, dat we vreugde vinden in het samenzijn rond de Heer en dat uitdragen in de wereld. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze wereld, we bidden voor wetenschappers, de wijzen van deze tijd, dat zij het licht mogen vinden dat hen de goede richting wijst, dat zij helder de mogelijkheden en onmogelijkheden van hun werk mogen zien, dat zij Christus leren kennen als het licht van het leven. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat we elkaars talenten zien en erkennen, dat we onze eigen talenten inbrengen ten dienste van Gods Koninkrijk, bidden we voor communicanten en vormelingen, voor het catecheseproject, voor de start van de centrale kerk in Wassenaar en voor de vluchtelingen in ons midden. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor gezinnen en alleenstaanden, voor echtparen, ouders, kinderen en kleinkinderen, wij bidden om openheid en ontvankelijkheid, dat we net als de wijzen uit het Oosten blijven zoeken naar de zin van ons bestaan, dat we Christus blijven ontmoeten, hier in zijn huis. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties


 

Aanvullende gegevens